-
24.10
Saat gece 2 buçuk. Kendime çok kızıyorum ve ne zaman kızsam, yine aynı şeyi yapıyorum; ağlıyorum. Ah, üç ay geçti; bu süre zarfında ağlamamayı çok isterdim. Bu konu hakkında üzülmemeyi, hislerimin gerçek olmamasını ve sadece geçici olmasını dilerdim. Sadece basit bir hoşlantı ya da bir beğeni olmasını isterdim. Herkes çok kızıyor ama bu benim elimde…
-
22.10
Sevgili, eskiden aşık olduğum adam mı demeliyim yoksa hayal kırıklığı mı bilemiyorum. Her neyse…Artık sana ulaşmak gibi bir amacım yok, sadece içimdeki sorulara ve hislere bir veda etmek istiyorum. Bana verdiğin umutlar gerçekti fakat sen umut vermediğini söyledin, ama ben senin de hissettiğini biliyordum. O anlarda gerçekten sevildiğimi hissettim, kalbinde bir yerim olduğunu düşündüm. Ama…
-
16.10
Tanışmadığımız günleri özledim.Tanışmadığımız günleri özlemeyi hiç istemezdim.
-
19.07: Bitmeden birkaç gün önceki hislerim(hissetmiştim)
Ne yapacağımı bilmiyorum… Eskiden yazmak bana iyi gelirdi onunla iken kendimi bambaşka hissederdim baska yerdeydim kafam dağılırdı Şimdi yazasim da gelmiyor ve kafam bir türlü dağılmıyo. Çok fazla düşünüyorum gereksiz şeyleri düşünüyorum. Düşünmem gereken şeyleri düşünmüyorum da kalbime kötü gelecek şeyleri düşünmeye başladım. Yapma be sunu yapma kendine neden diye sorguluyorum hep kendimi. Herkese karşı…
-
Başlıksız
-
Tehlikeli oyunlar-Oğuz Atay
“Beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum, ben Van Gogh’un resmi değilim, öldükten sonra beni müzeye koyamazsınız.”
-
burayı henüz çözemedim
-
Abone Ol
Abone olunmuş
WordPress.com hesabınız var mı? Şimdi oturum açın.
sinema= hayat 